EDL do IES MANUEL MURGUÍA - Contáctanos

EDDLG principal

Poema de amor. Alba Suárez Bolón. 4º B ESO.

febrero 19, 2018 by ACTIVIDADES, LITERARIO No Comments

Porque se ti me animabas a recoller rosas, eu enchía as miñas mans de espiñas. Porque se ti me animabas a acariciar as agullas, eu picábame con elas. Porque se ti me animabas a atravesar un edificio en chamas, eu queimaba o meu corpo. Pero nin as rosas son como a seda, nin as agullas como prata, nin o lume simula néboa espesa. Porque as mentiras se as contabas ti a min parecíanme verdade. Alba Suárez Bolón. 4º B ESO.

EDDLG principal

Máis poemas e cartas de amor do alumnado. Podédelas ver tamén en Actividades.

febrero 16, 2018 by ACTIVIDADES, LITERARIO No Comments

Querida mamá: En primeiro lugar, quería darche as grazas por todo o que fas por min e o que fixeches, porque sei que nunca che dou as grazas por nada. Grazas por coidarme e criarme como o fixeches. Grazas pola túa excelencia como nai. Son unha gran persoa, cun corazón enorme coma ti, porque ti fuches a que me ensinou a querer, a coidar os meus, a portarme ben con todo o mundo, a non deixar que unha persoa que sexa mala influencia me magoe a min, a valerme porque, como dis ti, vallo moito, por todo e moito máis. Como cada noite, cando era pequena, levantarte a mirar que me pasaba se choraba, coidarme cando estaba mal, etc.. Moitísimas grazas polo que me compras e por todo o que nos dás a min e ao meu irmán. Grazas por facer o posible para que esteamos ben. Ámote mamá. Arianna [...]

EDDLG principal

Poema de amor. Yago Darriba, Mateo Fuentes e Diego Mota. 4º C ESO

febrero 16, 2018 by ACTIVIDADES, LITERARIO No Comments

O catorce é un bonito día, no que hai que levarlle o almorzo á cama Quen o diría? Pero a muller merece ser tratada como unha dama. Pero non só un día, durante toda a semana, ou mellor, durante toda a vida. Porque ela é a que te coida e quen che dá alegría. Yago Darriba, Mateo Fuentes e Diego Mota. 4º C ESO.

EDDLG principal

Poema de amor. María Sánchez, Sabela Otero e Valeria Liste. 4º C ESO

febrero 10, 2018 by ACTIVIDADES, LITERARIO No Comments

Poema de amor Este poema vai dedicado a ti, a esa persoa que cada día me obriga a camiñar, a que sempre me saca un sorriso en cada lugar. Quero perderme nos lunares das túas costas, levarche o almorzo á cama para verte sorrir como se nada. Es a única persoa que me fai falta para completar a xeografía da miña alma. Encántame apoiarme na almofada sentindo a calor da túa mirada, es o regalo que nunca perdín, o pedazo que non merecín, Quérote… María Sánchez, Sabela Otero e Valeria Liste. 4º C ESO.  

EDDLG principal

Poema de amor. Nerea Pazos, Claudia Veiga, Lucía López. 4º C ESO.

febrero 9, 2018 by ACTIVIDADES, LITERARIO No Comments

Bicábasme con sabor a fresa tan fermoso como a túa beleza. E volvíasme a bicar, pero esta vez no teu fogar. E bicáchesme por última vez, nesta ocasión con moita sinxeleza. Eran os bicos máis fermosos, pero ti eras un raposo. Nerea Pazos, Claudia Veiga, Lucía López. 4. C ESO.    

Querer

febrero 8, 2018 by ACTIVIDADES No Comments

Copa de viño xunto ao meu bolígrafo, folio en branco frente a min, e os meus pensamentos céntranse en ti. E non entendo como de 365 días, só 1 se dedica ao amor. Se eu te quero por igual día si, día tamén. Cun só punto na miña declaración de principios, querer. Querer dende o principio, declarándoche o meu punto fraco. Principal punto polo que desvivir, ata ser un ser i    n     e      r       t         e.

Unha noite para recordar. (Estela Varela Souto 1º E ESO). Certame Medo me dás!

Fai moito, moito tempo, una rapaza chamada Amadora, tíñalle moito medo ao Samaín. Ía ao colexio Sacho Sanguento, onde había un carreiro de casas adornadas que daban saída ao colexio. As casas tiñan todo o que tiñan que ter: cabazas, teas de araña, cascudas, corazóns, brazos, pernas, esqueletos, pantasmas, vampiros, morcegos, caveiras, gatos negros, ollos, dedos, momias, zombis, monstros, bruxas, demos, lápidas, etc. Amadora tíñalles moito pánico a esas cousas de medo, porque non lle gustaba o Samaín, polo que ao pasar por diante das casas custoulle un montón. Tiña que pasar por alí, si ou si. A pequeña choraba e corría. Amadora, tiña tres irmáns aos que lles encantaba o Samaín. Amadora era a máis pequeña dos catro, e a única nena da súa familia, é que nin primas tiña, só primos, que triste! Cando chegou ao colexio Sacho Sanguento, de súpeto deixou de chorar e deulle una aperta [...]