EDL do IES MANUEL MURGUÍA - Contáctanos

Once anos con Yaki

octubre 10, 2013 by ANECDOTAS, ANIMAIS No Comments

Hoxe o meu can cumple once fantásticos anos. No meu primeiro post, conteibos como o  coñecín. Eu tiña tres aniños.  O meu pai trouxo unha enorme caixa a libraría da miña nai. Dixolle a miña irmá que eran libros.  Acerqueime e o meu pai abriu a caixa. Era un precioso cachorro de pastor alemán e a miña irmá puxolle Yaki. A primeira noite chorara e a miña nai fora a mimalo un bo rato. Tiña a costume de rillar na perneira do meu pantalón. Cando o levaba posto, claro. Un día trilloume a perna e empezei a chorar. Despois, mudeime a loureda, a unha casa, e Yaki veu a vivir con nós. Éncántanlle as brebas e o iogur, ademais de rillar nas mazás. Fai uns anos chegou Golfo, un pequeno mestizo coas orellas caídas e un caracter traviesísimo. Yaki ten artrosis debido aos anos , pero demoslle unha medicación e [...]

A DESPEDIDA DE NEGRA (3)

junio 7, 2013 by ANIMAIS No Comments

Ata que, de súpeto, por desgraza, apareceu un león ensinando os dentes entre a maleza. Linlle as intencións, el liumas a min. Lanzouse a correr cara a miña eguiña preciosa, tan ben peiteadiña, despistada recollendo pedriñas bonitas. Non o podía permitir. Lanceime e empurreina. O león atacoume a min. Agonizando, griteille que marchara, que fuxira ou ela caería tamén. Chorando e entre bagoas, o león desgarrabame a pel. O sangue corría polo camiño de terra. Eu vía como o meu amor marchaba. A luz atenuabase e así foi como xa non vin nada. “Adeus”, pensei. Nese intre a luz volveu e eu notei o meu nariz mollado. Alí estaba a miña raíña. A miña princesiña. Bicandome o nariz. Todo fora un pesadelo, todo menos ela.

A DESPEDIDA DE NEGRA (2)

junio 7, 2013 by ANIMAIS No Comments

Ese día, no campo, foi cando atopei a egua máis fermosa do mundo. No momento no que a vin rañando na herba para comela, namoreime. Pensaredes que estou tolo pero non é do todo certo. Collín a herba máis freca que atopei e leveilla. Ela agradeceumo cun sorriso equino e cun gran relincho invitoume a acompañala. A partir de entón pasamos todo o tempo do mundo xuntos. Días e horas e máis horas. Na foto de arriba estou eu mollando as pezuñas mentres ela toma o sol. Un día decidimos que queríamos casar. A voda foi preciosa e de lúa de mel fomos a visitar a súa familia. Os seus pais eran de África, dun poboado chamado Zassemu. Era un pobo salvaxe como os das películas, destes con leóns e guepardos polo medio. Cando chegamos recibíronnos moi ben e estivemos xenial. Incluso fomos dar unha volta romántica por aí. Ata [...]

A DESPEDIDA DE NEGRA

junio 7, 2013 by ANIMAIS No Comments

Hola. O meu nome é Negra e hoxe vouvos contar a miña vida. Foi unha vida longa para un cabalo pero curta para cumprir os meus soños. Todo comezou unha noite fría de dacembro cando, de súpeto, nacín. Era unha potriña pequena e de cor negra moi escura. Por iso chamáronme Negra. Pasei os dous primeiros anos de vida coa miña nai pero un día, con tres anos, o meu dono vendeume a un centro hípico de Galicia. Eu estaba moi nerviosa posto que ía ao lugar máis fermoso do mundo. O lugar onde a vida e verde de tanto campo que hai. Ao chegar alí leváronme ao meu novo fogar, Casas Novas. Alí estiven oito anos entrenando e foi alí tamén onde me domaron. Cando tiña doce, tomaron a decisión de poñerme co resto de cabalos dunha cuadra especial, a das clases de equitación. Milleiros de rapaces aprenderían a [...]

CANS PAPILLON

junio 6, 2013 by ANIMAIS No Comments

Hoxe quero falarvos dunha raza de cans moi peculiar, os cans Papillon. O nome de Papillon significa bolboreta en francés. Chámaselle así a estes cans devido as suas orellas, parecidas as bolboretas. A súa raza ten moita historia, devido que antes , cando tiña as orellas caídas e chamábase Phalène (agora hai dos dous tipos pero antes só Phalène), que significa traza (polilla) era unha raza moi apreciada para a realeza. Hai moitas historias relacionadas con este tema, a realeza. De feito, en moita pinturas nas que aparecen cans aparecen Phalènes. É unha raza moi lonxeba , viven de 15 a 18 anos. Poderíase dicir que é unha raza moi delicada devido ao seu pouco tamaño.  Tan grandes son as súas orellas e tan pequerrecho o seu corpo que as dúas orellas xuntas son mais grandes cá súa cabeza!

LÚA E SANJI

junio 5, 2013 by ANIMAIS 1 Comment

Onte pola tarde foi o primeiro encontro entre a miña cadela, Lúa, e o meu pequerrecho gato, Sanji. Fun buscalo o piso de abaixo, cojino no meu regrazo, e despois de subir arriba, deixeino no chan. O meu pai suxetaba a Lúa, xa que si a solataba quedabamos sen gato. Sanji non facia máis que agocharse entre as alfombras e de máis, mentres que maullaba. Ela ladraba e ladraba intentar escabullirse das ataduras do meu pai. Eu collín a Sanji e acerqueino a Lúa, el comenzou a clavarme as súas garras no meu cuello. – Sanji tranquilo que non che vai facer nada…-dixen, mentres o acariciaba. Comenzou a maullar, entón dime a volta e baixei as ecaleiras, para levarlle o gato a súa nai. Aruñabame de seguido, ata que chegamos a baixo. Saltou dos meus brazos e púxose coa súa nai. Estiven un rato obserbandoos, ata que subín a facer [...]

SALTÓNS MMM…

junio 4, 2013 by ANIMAIS, OPINION 1 Comment

Xa vai tempo, a miña profe de inglés díxome que tiña un libro cun par de recetas, un tanto especiais, que ó mellor gustábanme. O caso é que ao cabo dun tempo, a profesora tróuxome á receta. Eran saltóns fritidos! Esta cousa que vedes tan rara, asquerosa e extravagante, probeina eu unha vez, nunha piruleta nun bar de A Coruña e certo é que non saben mal, é máis saben a cacahuetes! Aquí deixovos a receta por se a queredes, ou se queredes sustituir ás palomitas (dudo que ninguén a quera, pero e que necesito mais palabras, sintoo): -Trescentos gramos de saltóns FRESCOS -Unha culleriña de sal -Metade dunha culleriña de curri -Un ou dous chiles verdes (opcional) Agora hai que quitarlles as ás e as patas máis longas ós saltóns. Meteos en auga fervendo uns poucos minutos e logo sacalos para que escorran. Despois, ponos nunha satén cun gran [...]

NACEMENTO DUNHA NOVA VIDA

mayo 29, 2013 by ANECDOTAS, ANIMAIS 2 Comments

O outro día, domingo 26 de maio, fun a miña aldea. O meu padriño acabara de levar as vacas. Estiben falando coa miña familia na cociña ata que dixeron que había que traer as vacas ao establo camiñando dende o prado. Puxemos rumbo ao prado do rei, en Vilanova, unha pequena aldea na que só vive unha familia. Ao chegar, o meu padriño mandounos poñer aos lados, para que as vacas non se foran por outros camiños. Estiben esperando, pero tardaban moito. Cando saíu a última, vin que estaba manchada de sangue. O meu padriño comezou a gritar: -Pariu a vaca! Mandounos ir vixiar. Era unha becerra preciosa.  De súpeto, apareceu a vaca correndo (xa que ía con nós un can e debeu pensar que era un perigo). Apartámonos e a vaca comezou a lamer na filla para limpiala, como vedes na primeira foto. Despois, chegou o meu padriño e [...]

CAMIÑO (2)

mayo 29, 2013 by ANECDOTAS, ANIMAIS No Comments

Nada mais velo, o coello votoume una mirada asasina e eu asusteime moitísimo. Miña irmá estaba alí lendo cerca da porta. E colleu o coello e levouno para a casa. Cando entrei na casa miña irmá estaba dándolle cariños ao coello e eu pensei que iva a quedar con el. Pero miña nai non lle deixou, xa que ao mellor podía ter enfermidades. E entón soltóuse pola casa adiante e todos os da casa estivemos buscando por el un bo anaco, pero non o atopamos, entón fomos para a cama, e dicidimos buscalo melor mañán. Eu tomei un vaso de leite con galletas e fun para a cama. Antes de durmir estiven pensando onde pordería estar agochado o coello, pero pasei de todo. Despois pensei en todo o que tería que facer o seguinte día, que eran un lote de cousas… E, ás cinco da mañán despertei por que algo [...]

O CAMIÑO (1)

mayo 28, 2013 by ANECDOTAS, ANIMAIS No Comments

Eu veraneaba nunha aldea preto da praia coa miña familia, e eu todas as mañáns ía cara a praia a xogar ó fútbol e facer surf. E un día fun por un novo camiño que parecíume que atallaba. E cando ía polo medio do camiño, comezaron a saír animais polos lados. Pero eu corrín e pisei un coello que case me morde, pero eu seguín correndo. Cando cheguei á praia xoguei, e fixen surf coma todos os días. Peor cando tiña que volver fun polo camiño de todos os días, pero ao chegar á miña casa, no portal, estaba o coello que pisara…