EDL do IES MANUEL MURGUÍA - Contáctanos

EDDLG principal

Unha noite para recordar (Estela Varela Souto, 1º E ESO). Certame Medo me dás!!!

Fai moito, moito tempo, una rapaza chamada Amadora, tíñalle moito medo ao Samaín. Ía ao colexio Sacho Sanguento, onde había un carreiro de casas adornadas que daban saída ao colexio. As casas tiñan todo o que tiñan que ter: cabazas, teas de araña, cascudas, corazóns, brazos, pernas, esqueletos, pantasmas, vampiros, morcegos, caveiras, gatos negros, ollos, dedos, momias, zombis, monstros, bruxas, demos, lápidas, etc. Amadora tíñalles moito pánico a esas cousas de medo, porque non lle gustaba o Samaín, polo que ao pasar por diante das casas custoulle un montón. Tiña que pasar por alí, si ou si. A pequeña choraba e corría. Amadora, tiña tres irmáns aos que lles encantaba o Samaín. Amadora era a máis pequeña dos catro, e a única nena da súa familia, é que nin primas tiña, só primos, que triste! Cando chegou ao colexio Sacho Sanguento, de súpeto deixou de chorar e deulle una aperta tan, tan, tan grande á profesora, que a apertou tanto, tanto, que lle saíu o corazón voando cara á parede. Amadora choraba e berraba até pasados uns minutos que se deu conta de que a señorita Mary levantou do chan rindo a gargalladas coma una tola. Ela díxolle á pobre rapaciña que [...]

A casa do Bosque

Hai uns anos, unha rapaza chamada Carme quitouse a vida. Ela atopábase na súa habitación e tiña certos problema. No fogar  no que vivía cos seus pais atopábase no medio dun bosque. Co paso do tempo os pais morreron, entón a casa púxose á venda. Ata o día de hoxe ningúen a quería, porque a xente que vivía na vila máis cercana non se atrevía a comprala, xa que se dicía que na casa seguía a alma da rapaza, nin tan sequera ían andar por aqueles camiños que están ao lado. Un día un veciño que pasaba por alí, fixouse que xa non tiña o letreiro da venda. Compráraa un matrimonio cun fillo. Eles non sabían nada do da rapaza. Comezáronse a instalar, o rapaz, Nico, escolleu a súa habitación e xusto era na que Carme suicidara. Cando o rapaz comezou as clases no instituto, algúns compañeiros preguntábanlle: -En que casa vives? -Eu vivo na casa que se atopa no bosque- dixo Nico. Todos os rapaces quedaron con cara de asombrados. -Pero ti sabes o desa casa?-díxolle un compañeiro. -Non, e logo que ten? -Nesa casa dise que se atopa a alma da rapaza que se quitou a vida xa fai uns anos. [...]