EDL do IES MANUEL MURGUÍA - Contáctanos

EDDLG principal

AMOR EFÉMERO.Poema de amor. Aurora Ramos e Helena Carballo. 4º C ESO.

Mirábao aos ollos e vía o noso futuro, mentres me collía das mans prometéndome un amor verdadeiro, eu podía notalo, eu sentía que era puro, el ollaba para min con corazón sincero.   Non sei que pasou, pero algo cambiou, xa non era o mesmo mirar de outrora. Algo moi fondo dentro de min quebrou, mentres eu morría por el, el pensaba noutra.   Un día confesou que non sentía nada, que outra moza o corazón lle roubou, e eu quedei alí desesperada, entendendo que a nosa historia rematou.   Que dor máis profunda sinto na miña alma, todos os soños rotos nun segundo, por esta negrura que me corroe as entrañas, levando consigo o noso prezado futuro.   Aurora Ramos e Helena Carballo. 4º C ESO.  

EDDLG principal

Poema de amor. Nicolás Calvo Domato. 4º C ESO.

Día no que te levantas da cama e non pasa nada é rutina. Sentar, calar e atender, pero entón chega o timbre á xente aceléraselle o pulso e todo é unha avalancha chocas mírate e vexo ese enorme sorriso uns ollos tan azuis comparables co paraíso. Entón entendes que a rutina é maravillosa. Grazas a iso podo volver a ver o teu sorriso.   Nicolas Calvo Domato. 4º C ESO.

EDDLG principal

DE SÚPETO DESCOÑECIDO. Poema de amor de Marina Boga Bello. 4º B ESO.

Ulíao, apreciábao nos seus ollos, tristura, dor, aquela que sen piedade e consideración, un amado de súpeto descoñecido lle provocou.   Podía voar, ela podía, mais era forte por dous o seu medo ás consecuencias.   Acoirazouno, iso fixo o seu corazón, non tivo medo, reconstruíuno. El seguiría latexando, por el, por ela, e por todos aqueles corazóns, que non o puideron facer.   Marina Boga Bello. 4º B ESO.  

EDDLG principal

Poema de amor. Daniel Casado Pérez. 4º B ESO.

Os meus beizos son fríos coma o xeo, os teus son coma o sol que ilumina o meu camino, cando os dous se xuntaron crearon unha explosión, o big bang que me deu a vida.   Daniel Casado Pérez. 4º B ESO.

Poema de amor:Raquel,Andrea e Ander (4ºB)

marzo 8, 2018 by ACTIVIDADES No Comments

Poderá anubarse o sol eternamente; poderá secarse nun instante o mar; poderá romperse o eixe da terra coma un débil cristal. Todo sucederá! Poderá a morte cubrirme cun fúnebre crespón; pero xamais poderá apagar a chama do teu amor.

EDDLG principal

Poema de amor. Raquel, Andrea e Ander. 4º B ESO.

Poderá anubrarse o sol eternamente, poderá secarse nun instante o mar, poderá romperse o eixe da terra, coma un débil cristal. Todo sucederá!   Poderá a morte cubrirme cun fúnebre crespón; pero xamais poderá apagar a chama do teu amor.   Raquel, Ander e Andrea. 4º B ESO.

EDDLG principal

Poema de amor – Diego Blanco e Alejandro López. 4º E ESO.

Acórdate do día acórdate do mes no que os nosos beizos se rozaron por primeira vez.   Non teño medo, máis o meu corazón empeza a latexar cando te vexo se ti souberas como te quero, se ti souberas cal é o meu único desexo, porque o meu único desexo, es ti. Diego Blanco e Alejandro López. 4º E ESO.

EDDLG principal

101 Lunares. Carla Ferrín Martínez. 4º A ESO.

101 lunares admiro, como Xulieta a Romeo antes de morrer. 101 lunares observo, de tal maneira que a dona destes me mira con despeito, pero non di ningunha palabra. Bástame mirala aos ollos para comprobar que o seu corazón xa non é dela, senón meu. 101 lunares simbolizando todas as estrelas coexistindo en aqueles escuros abismos, chamados luceiros. Un simple defecto lóbrego, que desculpa cando sorrí. Carla Ferrín Martínez. 4º A ESO.

EDDLG principal

Poema de amor. Kevin Blanco Vázquez e Ismael Fernández Felpete. 4º C ESO.

A lúa e o sol No ceo hai dous reinos ben separados, os seus monarcas están namorados.   Falo da lúa e falo do sol, sempre agochados tras do seu amor.   O sol sae cedo ha de madrugar, cando chega a lúa tense que agochar.   Dálle moita mágoa, tamén moita pena, non pode ver a lúa cando está chea. Kevin Blanco Vázquez e Ismael Fernández Felpete. 4º C ESO.

EDDLG principal

Poema de amor. María Muñiz Veiga e Lucía López Calvete. 4º C ESO.

Os teus ollos azuis calmados azuis como o mar mar de sentimentos mutuos eramos nós, dous namorados.   Todo semellaba calmado como un barco que navega nese mar de sentimentos.   Un barco tranquilo que ignoraba os problemas e todo aquilo que aproveitaba pequenas brisas todo ía amodo ninguén tiña presa.   Un día chegou a tormenta todo mudou Por que os teus ollos cambiaron? aquel azul como o mar aquel azul como o ceo Onde queda o noso ceo cando tumbados, todo semellaba sinxelo falabamos coa mirada, pero un día, mireite aos ollos e non vin ese amor que gardaban, sentíate lonxe estabas ó meu carón non me digas amor se os teus ollos reflicten dor. María Muñiz Veiga e Lucía López Calvete. 4º C ESO.