EDL do IES MANUEL MURGUÍA - Contáctanos

A choiva nas túas pestanas

Dis que amas a choiva pero abres o teu paraugas cando chove, mentres as gotas se coan polas túas pestanas. E quen me dera ser elas, para poder ir morrer á túa boca. Pero deixemos por un momento esas cousas de lado e dime: como se inspira a xente para escribir unha carta de amor? Non minto se che digo que mentres penso nunha resposta a miña mente só se centra nos teus ollos, porque xúroche que nin no infinito do universo hai estrela que brille máis ca eles. Non me xulgues, xa sei que non é esta a forma de escribirche poesía, pero éme inevitable imaxinarme rozando o latexo do teu corazón, reducindo todo así a unha única sensación. A min queréndote. E xa que decidín recordar como aquel día me bicaches, podo deducir que se no meu mundo ti es todo, iso baste como resposta.   Carla Rodríguez Varela, Antía Corral Ricoy  4ºE

febrero 13, 2017 by ACTIVIDADES No Comments

Sentinme traicionado xa non te vexo por ningun lado, Deixáchesme abandonado, como un can rexeitado porque, a verdade, amar sen ser amado é como limpar o cu sen ter cagado.   Christian Bermúdez

febrero 13, 2017 by ACTIVIDADES No Comments

Tiven un corazón, ata que mo roubou un mal amor. Ela era unha fermosura pero acabou enchéndome de amargura. Deixoume por Arón porque era un ricachón. Caín nunha gran depresión, e veume a inspiración para escribir esta canción, sobre o meu desamor e a perda do meu corazón, por culpa dun mal amor. Diego Moledo Borja Cancela

A contradición do amor

Que duro é o amor que dura é a vida que belo ver o solpor co amor da miña vida.   Que belo é o amor que bela é a vida que duro ver o solpor sen o amor da miña vida.   Teño una grave dor no interior do corazón a causa da túa ida un insomnio no meu día a día.   Rebeca Castro Rodríguez e Claudia Varela Vázquez 4ºB    

ASÍ É O AMOR

Todas as veces que te vexo, párase o tempo e con el os latexos do corazón , nese segundo só existimos ti e eu, nós, sós, os dous… Igual que nos meus soños, pena que só sexan iso e ao espertar darme conta de que todo iso non é a realidade. E as miñas ilusión vanse, desaparecen como as gotas de chuvia que escorregan nun cristal, neses días grises e escuros, nubrados pola miña tristeza é cando a realidade volve a min. Un día, 24 horas, 12 que paso pensando en ti , 12 soñando neses soños nos que ti apareces. Coa túa risa fasme feliz, non sabes canto. Felicidade que contrasta coa miña tristeza, xa que ao meu lado faltas ti, desexaría que estiveras compartindo os teus sorrisos comigo. Nós, sós, os dous…sería unha alegría para a miña vida nubrada, uns raios de sol que farían o meu soño feito realidade. Soñando sigo, ata cando non durmo. Nós, sos, os dous xuntos Pero volta a empezar, día escuro, vida nubrada. A realidade vén a min.   Lucía García Iglesias Uxía Verdía Pereiro Marisol Rama Mosquera 4º E ESO

ALMA PERDIDA- Poema San Valentín

Vida, que significado tes? Se só cos teus ollos me mantés nin deixas amar nin ser amada toda a miña vida por ti téñoa arruinada ALMA PERDIDA Cando te miro sorrir o meu corazón vai a mil E cando te vexo chorar O meu corazón xa non pode máis, vai explotar ALMA PERDIDA Flor de Lotto, ollos de vidro corpo de seda coma diamantes cultivados in vitro nada do doce froito da amabilidade beleza, harmonía e serenidade  ALMA PERDIDA Nin as adversidades do tempo nin a nostalxia do afastamento Conseguirán parar o meu sentimento onda ti Por que a vida é amar, e o soñó es ti ALMA PERDIDA Abdelhadi Daanouni 4eso°B

Achégate raparigo

Raparigo achégate e déixame marmurarche, todo aquilo que non puiden darche. Achégate raparigo, pecha os ollos e déixame confesarche todo aquilo que non puiden antes. Raparigo achégate e móstrame o teu mar, calmo e prácido que me sabe a fogar. Achégate raparigo, acaríñame os beizos coa túa pel, pequena lingua que me sabe a mel. Andrea Rodríguez e Nerea Cotelo (4ºC)

DSC_0033

ANIK NANDI VISITOU O MURGUÍA

febrero 8, 2017 by ACTIVIDADES, VISITAS No Comments

Hoxe os nosos alumnos tiveron o privilexio de gozar coa experiencia de escoitar falar, nun perfecto galego, a un recoñecido filólogo hindú. Os rapaces preguntaron sobre os máis diversos temas, dende cuestións lingüísticas, ata futbolísticas e gastronómicas. Ademais sorprendeunos co recitado dun poema de Manuel María en bengalí, a dúo cunha alumna que o acompañou en galego. Moitas grazas, Anik!!!

A carta que nunca che escribín

Os teus ollos firmes e fríos coma o noso amor, aquel que pouco durou marchando con gran parte do meu corazón.    Cando xuntos estabamos, todo semellaba branco. Cando marchaches, tinguiches o meu mundo de negro. E agora que de ti xa me estou esquecendo, estou a descubrir as bonitas cores que hai no medio.   O amor é un sentimento recíproco. Quizais non era o momento, quizais non era contigo. Quizais só procurabamos darlle á nosa vida un pouco de sentido.   Mellor busquemos a nosa felicidade, pode que non sexa xuntos, pode que sexa sos. Pero recorda sempre o que foi o noso amor.    Andrea Alvedro Canedo Isabel Cibrán Martínez Carmen Martínez Canedo Soraya Rivas Tomé    

Quérote meu amor.

Ámote tanto, que non podo negalo, ámote tanto, que non podo ocúltalo. Este amor é tan grande, como un marabilloso océano, e tan fermoso como as follas en outono. Eres una persoa única, incríble en todos os sentidos, e cada vez que te miro, creo máis no que digo. Eu sei que sentes o mesmo, pero ás veces non o demostras, pero cando o fas, vólvese todo máis lindo. Prefiro afogarme no mar, ou morrer de frío, pero sen antes decirche, quérote meu amor. Por: Uxía Lema Grela, Safae Lemsahri Taiz, Carla López Iglesias