EDL do IES MANUEL MURGUÍA - Contáctanos

A casa do Bosque

Hai uns anos, unha rapaza chamada Carme quitouse a vida. Ela atopábase na súa habitación e tiña certos problema. No fogar  no que vivía cos seus pais atopábase no medio dun bosque. Co paso do tempo os pais morreron, entón a casa púxose á venda. Ata o día de hoxe ningúen a quería, porque a xente que vivía na vila máis cercana non se atrevía a comprala, xa que se dicía que na casa seguía a alma da rapaza, nin tan sequera ían andar por aqueles camiños que están ao lado. Un día un veciño que pasaba por alí, fixouse que xa non tiña o letreiro da venda. Compráraa un matrimonio cun fillo. Eles non sabían nada do da rapaza. Comezáronse a instalar, o rapaz, Nico, escolleu a súa habitación e xusto era na que Carme suicidara. Cando o rapaz comezou as clases no instituto, algúns compañeiros preguntábanlle: -En que casa vives? -Eu vivo na casa que se atopa no bosque- dixo Nico. Todos os rapaces quedaron con cara de asombrados. -Pero ti sabes o desa casa?-díxolle un compañeiro. -Non, e logo que ten? -Nesa casa dise que se atopa a alma da rapaza que se quitou a vida xa fai uns anos. [...]

Don da palabra

O don da palabra, aquilo que consegue todos os propósitos do ser humano, o que move a sociedade ao seu antollo, capaz de conquistar calquera cousa se é ben utilizada, o don da palabra. Tendemos a infravalorala sen saber realmente de que é capaz, todos os altos cargos do mundo saben perfectamente como utilizala, o arma máis potente de todas, o don da palabra. Juan Darío Souto Pombo Samuel Balseiro Díaz José David Rodríguez Reyes

Poema de San Valentín – O pirata do amor.

febrero 13, 2017 by BLOG No Comments

Ter amor é un logro,  telo toda a vida o noso soño,  vivilo contigo meu tesouro,  coidalo máis ca un pirata o ouro.  A mañá o río de ouro,  a noite o mar de prata, eu por sempre voute amar, coma un pirata o mar.  Rodrigo Rial Martínez  4°B  

ALMA PERDIDA- Poema San Valentín

Vida, que significado tes? Se só cos teus ollos me mantés nin deixas amar nin ser amada toda a miña vida por ti téñoa arruinada ALMA PERDIDA Cando te miro sorrir o meu corazón vai a mil E cando te vexo chorar O meu corazón xa non pode máis, vai explotar ALMA PERDIDA Flor de Lotto, ollos de vidro corpo de seda coma diamantes cultivados in vitro nada do doce froito da amabilidade beleza, harmonía e serenidade  ALMA PERDIDA Nin as adversidades do tempo nin a nostalxia do afastamento Conseguirán parar o meu sentimento onda ti Por que a vida é amar, e o soñó es ti ALMA PERDIDA Abdelhadi Daanouni 4eso°B

Achégate raparigo

Raparigo achégate e déixame marmurarche, todo aquilo que non puiden darche. Achégate raparigo, pecha os ollos e déixame confesarche todo aquilo que non puiden antes. Raparigo achégate e móstrame o teu mar, calmo e prácido que me sabe a fogar. Achégate raparigo, acaríñame os beizos coa túa pel, pequena lingua que me sabe a mel. Andrea Rodríguez e Nerea Cotelo (4ºC)